Geziler, fotoğraflar, öyküler

Sigara dumanlı odalardan, kapalı mekanlardan dışarı çıkıp, serin rüzgarı yüzümüzde hissederek etrafımıza baktığımızda sürprizlerle doludur, doğanın renklerle oynaşmayı sevdiği sonbahar... Yıllardır doğa yürüyüşlerinde gördüğümüz, sonbaharda renkleriyle bizi büyüleyen, kıpır kıpır kıpırdayan kıpkırmızı, sapsarı veya kahverengi bir ağaç dikkatimi çeker. Yeşil yapraklı çamların arasında olağanüstü bir görüntü oluştururlar. Beyaz bulutlarla süslenmiş masmavi gökyüzünün altında capcanlı renklerle güneşte pırıl pırıl parlarlar. En sevdiğim tablodur bu. Hep merak etmişimdir. Neden? Nasıl böyle canlı, nasıl böyle kıpır kıpırdır?

Kış geliyor. Yazdan itibaren günler hızla kısalıyor. Isıtmayan güneş gölgeli dalların arasından ışık oyunları yapıyor. Kurbağalar kayboldu. Mevsim dönüyor. Doğa artık kışa hazırlanıyor. Kendi yarattığımız duvarların ve perdelerin arkasından çıkıp biraz olsun baktığımızda çevremize, görürüz ki doğada herşey mükemmel bir düzen içinde işliyor... Yapraklara yeşil rengini veren klorofil, kloroplastların bünyesinde, güneş ışınlarını bir güneş paneli gibi toplayıp, hava, su ve güneş ışığını birleştiren eşsiz bir kimyasal reaksiyonla nişasta ve basit şekerleri, dolayısıyla yaşamı oluşturur. İlkbahardan itibaren yaz boyunca, sonbahara kadar tüm dünyada devam eden bu küresel üretim havadan karbondioksit alır ve karşılığında oksijen verir. Bitkiler tükenen klorofillerin yerine yenisini üretirler. Sonbaharda artan soğuklar ve azalan günışığı ile bu işlemlerin maliyeti artar ve artık bitkilere yük oluşturmaya başlar... Bitkiler klorofil üretimini keserler, yapraklarda yeşil rengi veren klorof...