Geziler, fotoğraflar, öyküler

Gün doğarken gökyüzünü kaplayan sevimli bulutlar ve uzaklardan tatlı tatlı gelen bir gök gürültüsü senfonisi de cabası... Kumsalda denize doğru uzayıp giden sığlıklarda neşeli insanlar şen kahkahalar ve çığlıklar atarak köpüren dalgalarla oynaşıyorlar... Karadeniz’e bu kadar yakın bir kıyı alanında şekillenen Acarlar Longozu eski bir kıyı ovası tabanını kat eden akarsuların zamanla önünün kıyı kumulları tarafından tıkanmasıyla oluşmuş ...

Datça Yarımadasının güneyinde, Hisarönü Körfezinde, Marmaris'in hemen güney batısında saklı bir cennet Orhaniye Köyü... Herşey “Aga sen artık bizim muhabirimizsin, git Orhaniye’ye resim çek, yazı yaz, orayı bize tanıt, bana bak para mara da yok haaa!” talimatı ile başladı. Talimatı kim mi verdi? Anne tarafımdan bir hısım diyelim . Çaresiz kabul ettik lakin ben ne yazacağım, Elif Şafak ya da Orhan Pamuk değilim ki ne yazsam okunsun. Üstelik bu satırların yazarı; hem üniversite öncesi hem üniversite yıllarında kompozisyon derslerinde hocalarının hışmına uğramış “Sende zerre kadar kurgu mefhumu yok, ne anlattığını, niyetini anlamak imkansız!” övgülerine mazhar olmuş biri. Gerçi muharrirliğe ilgi duymuşluğum var ama müktesebat uygun değil. Fotoğrafçılığımı da varın siz düşünün artık. Ezcümle sevgili okur bu girizgah hiç de umut verici değil.

Assos, Çanakkale yolu üzerinde Altınoluk balıkçı limanında balıkçı tekneleri ve balık ağları... Yazın balık yasağı başladıktan sonra küçük teknelerin balık tutma izni devam ediyor. Tekneler denizden getirdikleri balıkları limanda balıkçı kooperatifinin satış yerinde taze taze satıyorlar. Böylece tatilde denizden yeni çıkmış taze balık yiyebiliyoruz...

Amasra'da yeni bir gün başlıyor. Sabah güneşinin ilk ışıkları balıkçı limanında sularda yansıyarak neşe içinde renklerle oynaşıyor. Yaşlı bir balıkçı rengarenk kayığının yanında ağır ama alışkın hareketlerle ağlarını hazırlıyor. Renkler boya gibi dökülmüş denizin yüzeyine sanki...

Karadeniz'de gün batımı, haftasonu Ereğli Limanı'nda balık keyfi.

Karadeniz'de haftasonu gün batımında balık keyfi...

Set Sail! , originally uploaded by voyageAnatolia.blogspot.com . "Bana verilen denizci dersleri dolayısıyla lâf sırası bulamayan Kasım Efendi, ustamın bana boyuna denizden bahsettiğini, gidip babama fitlemiş. Bir akşam eve dönünce, babamın bir karış surat astığını gördüm. Yutkundu. Yutkundu: -Seni mektebe vereceğim, dedi. Dünya gözüme zindan kesildi. Üç dört gün sonra topal hocanın mahalle mektebine gidecektim. Dükkâna gittim son gündü. Ustam selâm verdikten sonra:

"Eskiden evler, savaş ve savunma için yüksek yamaçlara kondurulurdu. Bunlara ev değil "kule" denirdi. Ama deniz özlemiyle, maviye imrenişten ötürü yerlerinde duramayarak, çam kokan nalınlarıyla, tıngır mıngır yokuş aşağı seğirtmişler; iki koyun gıcır gıcır çakılları boyunca dizilmişler. Arkada kalanlar ayak uçlarına kalkarak kızkardeşlerinin omuzları üzerinden denize bakakalmışlar. Kimi cesur evler de denize dalıp kayık olmuşlar ve dalgalar üzerinde oynaya güle, karadaki pısırık kızkardeşleriyle alay etmişler. İşte bundan dolayı kayıklarla evlerin, bir de mandalin bahçelerinin sıkı fıkı akrabalığı vardır. Denizde gidip gelmekten usanan kayıklar ya ev ya da mandalin bahçesi olurlar." Diye anlatıyor Bodrum evlerini, teknelerini, bahçelerini... Halikarnas Balıkçısı, Cevat Şakir Usta...