Geziler, fotoğraflar, öyküler

Kış geliyor. Yazdan itibaren günler hızla kısalıyor. Isıtmayan güneş gölgeli dalların arasından ışık oyunları yapıyor. Kurbağalar kayboldu. Mevsim dönüyor. Doğa artık kışa hazırlanıyor. Kendi yarattığımız duvarların ve perdelerin arkasından çıkıp biraz olsun baktığımızda çevremize, görürüz ki doğada herşey mükemmel bir düzen içinde işliyor... Yapraklara yeşil rengini veren klorofil, kloroplastların bünyesinde, güneş ışınlarını bir güneş paneli gibi toplayıp, hava, su ve güneş ışığını birleştiren eşsiz bir kimyasal reaksiyonla nişasta ve basit şekerleri, dolayısıyla yaşamı oluşturur. İlkbahardan itibaren yaz boyunca, sonbahara kadar tüm dünyada devam eden bu küresel üretim havadan karbondioksit alır ve karşılığında oksijen verir. Bitkiler tükenen klorofillerin yerine yenisini üretirler. Sonbaharda artan soğuklar ve azalan günışığı ile bu işlemlerin maliyeti artar ve artık bitkilere yük oluşturmaya başlar... Bitkiler klorofil üretimini keserler, yapraklarda yeşil rengi veren klorof...

Quo Vadis? Göçmen leyleğimiz bizi bu sefer gizemli bir masal ülkesine götürüyor... Göynük adını belki duymuşsunuzdur. Belki Göynük evlerini ve Göynük kulesini biliyorsunuzdur. Belki Göynük'ü görmüşsünüzdür. Belki suyundan içmiş, ekmeğinden yemişsinizdir... Ama eminim Göynük yakınlarında Çubuk Gölü adlı bir göl olduğunu bilmiyorsunuzdur. Çubuk Gölü kıyısındaki gizemli yeldeğirmenlerini ve sanki "Şirinler" biraz önce buradaymış gibi duran masal ülkesini bilmiyorsunuzdur... Terkedilmiş bir havası var... Bizi "GİRMEK YASAK!", "ÖZEL MÜLK", "DİKKAT TEHLİKE" uyarıları karşılıyor... Ama merakımız ve fotoğraf çekme arzumuz galip geliyor... Bir köpek var ama göl çevresinde hep bizimle yürüdü... O da zaten yeldeğirmenlerinin brandaları rüzgarda PATIR PATIR ses çıkarınca tabanları öyle bir yağlıyor ki tutabilene aşk olsun...